Zawsze gdy coś idzie nie tak z drukiem materiałów zaczyna się wielka zabawa w “kto dał dupy i dlaczego nie ja” (kimkolwiek jest to “ja”). Niniejszy artykuł traktuje o tym dlaczego tak zajebiście ważne jest robienie proof’ów podczas zabawy z materiałami drukowanymi.
“Ależ zaraz zaraz drooogi Panie – przecież ja nie potrzebuję proof’ów – robiłem już tyle materiałów, że nie trza” – zakrzyknie grafik ze swej szafy. “Hola, hola – coś Pan – czasu nie ma – projekt miał być na przedwczoraj, a druk na wczoraj – co mi tu Pan spowalniać będzie” – powie account z agencji. Wierzcie mi, znam to – tak to właśnie w prawdziwym życiu wygląda. Często stworzenie projektu przebiega tak szybko, że każda chwila jest na wagę złota, właśnie wtedy nie ma czasu na jeżdzenie lub przesyłanie materiałów z drukarni do klienta/grafika i ew. potwierdzanie. I już gdy się cieszysz że spiąłeś termin i zakończyłeś w ten sposób 523 projekt, jest piątek wieczorem (sobota rano), ty sobie popijasz piwko(boli cię głowa) dostajesz telefonicznego strzała w ryło – heloł to ja klient, jestem bardzo zły, bo trawa mi się na żółto wydrukowała o.O

Proof zwany wydrukiem próbnym

Kilka lat temu czytając podręcznik Claudi McCue – “Profesjonalny druk. Przygotowanie materiałów.”, dostałem niezwykle cenną wskazówkę, której trzymanie się nie raz pozwoliło i nie raz pozwoliłoby na uniknięcie przykrych niespodzianek. Mianowicie niebzędnym etapem każdego zlecenia drukarskiego jest zrobienia wydruku próbnego. I nie ma, że o kwiaty miałem podlać, bardzo się spieszę bo mam jajka na gazie… Twoim zadaniem jako grafika jest uświadomienie nie tylko potrzeby druku próbnego, ale przy opornym materiale uświadomienie jak ważny jest to etap produkcji materiałów drukowanych.

Druk próbny jest nie tylko swojego rodzaju umową pomiędzy klientem a drukarnią. Umową dotyczącą poprawności wykonania pracy oraz efektu jaki chcemy osiągnąć dla reszty kopii drukowanego materiału, a którą należy podpisać ( wszak klient powienien na proofie swój cyrograf złożyć ). To także punkt od którego wszelkie niedociągniecia druku, których na proofie nie było są winą drukarni i dodruk poprawnych materiałów leży w jej gestii w cenie zlecenia ( oraz  że wprowadzenie zmian do mankamentów na druku próbnym których klient nie zauważył będzie wymagało spisania dodatkowego zlecenia )

Druk próbny zrzuca też z grafika odpowiedzialność za materiały zaakceptowane przez klienta. Nie zrozumcie mnie źle, nie można się takiej odpowiedzialności całkowicie pozbyć, należy dążyć i przykładać wszelkiej staranności aby każdy z twoich projektów był możliwie dobrze przygotowany do druku. Często jednak w obliczu terminów na wczoraj czy ogólnej szalonej gonitwy po prostu pośpiech nie jest twoim przyjacielem i sprawia, że pojawia się błąd. Błąd którego dodatkowo może nie wychwycić klient, ba klient go może nawet na swoim monitorze nie mieć szans zobaczyć. Natomiast w sytuacji której tworzysz projekt plakatu za kwotę rzędu 800 zł a tenże plakat będzie drukowany w ilości 100 000 szt.których,a jego koszt to powiedzmy 10 000 zł ( a bywają przecież zlecenia na druki dużo droższe ) nie możesz stanowić ogniwa odpowiedzialności ( przecież nie oddasz komuś X razy więcej niż sam mogłeś zarobić ).

Dodatkowo wydruk próbny to także szansa dla Ciebie no zobaczenie wielu elementów twojego projektu na żywo i ocena czy  kadr i jakość zdjęc są ok, czy rozkład i wielkość tekstu sprawia że jest on wyraźny i dobrze osadzony w dokumencie, czy czcionki są ok itd. generalnie sprawi to że projekt ma szansę stać się lepszym ( podobnie jak ty lepszym projektantem ).

Zatem pamiętajcie deadline czy nie, przy zwłaszcza dużych zleceniach należy bezwzględnie wymagać proofa, tak aby nie komplikować życia sobie oraz klientowi. Alternatywnie można wyraźnie przekazać klientowi, że w przypadku braku proofa ty dokładasz wszelkiej staranności do wykonania swojej pracy, ale to klient bierze na siebie ryzyko ew. błędów.

Nadrabiając zaległości chciałem obwieścić wszem i wobec, że w zeszłym roku wystartowała moja marka Badpony – czyli odjechane obrazki do powieszenia na ścianę. Sklep internetowy z tymi pięknymi obrazkami znajdziecie pod adresem www.badpony.pl. Żal nie wejść, żal nie kupić

Czym właściwie jest Badpony ?

Badpony to ozdoba każdego polskiego domu, zakazany owoc flirtu Kasztanki marszałka i jelenia na rykowisku. Pisząc wprost, kucyki z naszej stajni to obrazki na ścianę o wymiarach 30 x 30 cm, wydrukowane na najprawdziwszym płótnie naciągniętym na drewnianą ramkę. Designerskie, ładne i co najważniejsze tak tanie

Dla kogo ? ( no ba, że dla Ciebie właśnie )

Prezentują się znakomicie w salonie i w akademiku, siejąc dokoła radochę i zgorszenie. Ściana bez kucyka to ściana płaczu, obok ściany z kucykiem nikt nie przejdzie obojętnie. Wśród ponad setki naszych obrazków z pewnością wybierzesz idealny prezent dla bliskich i znajomych, którym nie brakuje poczucia humoru. Podaruj im więc uśmiech i 900 centymetrów kwadratowych dobrego gustu. Kucyk jest dobry na każdą okazję!

Kto to projektuje ?

Projekty w głównej mierze są mojego autorstwa choć nie brakuje tam szeregu prac innych twórców z którymi miałem przyjemność współpracować przy okazji tegóż przedsięwzięcia.

W tym roku Badpony poszerza asortyment o nowe projekty, rozmiary i być może nowe nośniki Zapraszam na www.badpony.pl oraz do polubienia naszego profilu na facebooku , gdzie we wszelakich loteriach i konkursach wygrać można obrazki Badpony.  A jeśli te przypadną Wam do gustu zapraszam do zakupu w sklepie www.badpony.pl

Świetnie zaprojektowana WWW, minimalizm w nowym duchu.

La Moulade

Ostatnio pracując nad projektem BadPony, o którym szerzej napisze wkrótce ( w końcu to moje dziecko ), szerzej poznałem świat reklamy z jaką stykali się ludzie w XXw. Świat zaskakujący, bo pełny seksistowskich odniesień, ociekający wręcz męską dominacją, jakże wiele mówiący o społecznej pozycji kobiet w USA ( i nie tylko ) w latach 50, 60 w górę. Niniejszym przedstawiam zatem top 10 najbardziej seksistowskich a odkopanych przeze mnie reklam. Nie są one oczywiście manifestacją moich poglądów a jedynie smutnym przypomnieniem nie tak całkiem dawnej rzeczywistości.

10. Reklama Volkswagen – kobiety za kierownicą

Przykład na to, że to co dziś wciąż wielu mężczyzn uważa za prawdziwe byłoby totalnie nie do przyjęcia jako hasło reklamowe, kiedyś w obliczu pełnej kontroli na domowym budżetem (  i w ogóle światem…. buehhe ) przez faceta stało się przyczynkiem do reklamy.

9. Papierosy  Tipalet – dmuchnij jej w twarz – będzie Twoja

Reklama, której twórcy podobno nie mieli żadnych złych intencji. No cóż przykład, że czasem dobrymi intencjami jest piekło wybrukowane.

8.  Idealny prezent na święta dla kobiety – stół do prasowania

No bo do czego innego może chcieć w pełni zadowolona ze swojej pozycji jako kury domowej kobieta…

7. Swetry Drummond – bo faceci to w ogóle są lepsi

Jedna z ikon seksistowskich reklam.  Na uwagę zasługuje fakt braku połączenia pomiędzy przedstawianą nieprzydatnością kobiet poza domem, a cudownym włanościom swetrów Drummond.

6. Witaminowe płatki Keloggs – codziennie piękniejsza

A więc znamy tajemnice dzięki której mimo 24 godzinnej harówki kobiety zajmujące się domem wyglądają tak pięknie..

5. Czy zawsze niedozwolone jest zabijanie kobiet ? Reklama maszyny stemplującej…

Copy:

For six months I bend the ears of the home office to get a postage meter. I win …Then the only good, fast, dependable, honest-to-Gregg stenographer I got, this redhead Morissey – balks at a postage meter!

“I have no mechanical aptitude. Machines mix me up, kind of,” she says. As if we asked her to fly a P-80.  I almost blow my top.

This postage meter, I explain, is modern, more efficient, a time saver… No more adhesive stamps. No stamp box, and who’s got the key? No running out of stamps you need. No scrounging. No stamp sticking. Just set the lever for any kind of stamp you want, for any kind of mail, and the meter prints the stamp right on the envelope with a dated postmark – and it seals the flap at the same time. Faster than mailing by hand. Prints stamps on tape for parcel post. Even keeps its own records!

And metered mail doesn’t have to be postmarked and canceled in the post office, gets going earlier. It is practically heaven’s gift to the working girl…and so on. But with the Morissey, no soap.

I try diplomacy, “Miss Morissey, I want you personally to try it for two weeks. If you don’t like it then – back it goes to the factory! I depend on your judgment implicitly. Okay?”… She acts like an early Christian about to be lunch for a lion, but gives in.

So help me – two weeks later she has a big pink bow on the handle of the postage meter – like it was an orchid or something. I give it the gape.
“Kinda cute, ain’t it,” says Miss Morissey. “But a very efficient machine, Mr. Jones. Now the mail is out early enough so I get to the girls’ room in time to hear all the dirt”…I wonder, is it always illegal to kill a woman?

4. Piwo Schlitz – nie martw się kochanie przynajmniej piwa nie spieprzysz

Ojoj… biedne Panie…. ich uczucia oscyluja przecież tylko wokół zrobienia kotleta Panowi i Władcy i to nawet tego dobrze zrobić nie potrafią… ale niech się nie martwią – są przecież rzeczy których zepsuć rady nie dadzą. Allelluja producentowi piwa oraz producentowi reklamy.

3. Kenwood – szef kuchni robi wszystko, poza gotowaniem – od tego są kobiety.

Reklama z 1961r. Choć produkt w zmienionej formie można kupić do dziś to reklama Kenwood jest jedną z bardziej znanych seksistowkich reklam lat 50tych, do kórych firma przyznaje się pewnie z niechęcią. I te pzanokcie… wręcz idealne do prac w kuchni.

2. Kawa Chase & Sanborn

Reklama tak głupia że aż nieprawdopodobna. Facet wymierzający ostre klapsy kobiecie za to, że ta myszkuje po sklepie w poszukiwaniu najlepszej świeżej kawy. Do tej pory jak to oglądam to nie wierzę.. WTF…

1. Spodnie Mr. Leggs

KOlejny smutny a zarazem sztandarowy przykład seksistowskiej reklamy. Spodnie Mr. leggs, po których zobaczeniu każda “tygrysica” pozwoli aby facet ją zadeptał ( “After one look at his Mr. Leggs slacks, she was ready to have him walk all over her”)…. to przykład kiedy metaforyczne deptanie praw kobiet jest unaocznienie w prawdziwej kampanii reklamowej i to nie kampanii społecznej. Roooaaarrrrr. Tyle.

Często poruszanym w necie problemem jest to jaki zestaw komputerowy jest odpowiedni dla grafika, ile ramu, jaki procesor itp. Pewnie ilu ludzi tyle odpowiedzi natomiast przedstawię na dzień dzisiejszy swoją konfigurację, która pozwala mi na dosyć komfortową pracę w pakiecie Adobe CS5.

Komputer

Przede wszystkim – wybrałem PC. Cały soft, czy gry itp przemawiały na korzyść PC-ta. Natomiast w przyszłości nie wykluczam kupienia Apple na próbę.

Płyta
Gigabyte EX58-UD5
No cóż dosyć droga, porządna płyta, pozwalająca na ew. rozbudowę kompa w przyszłości.

Procesor
Intel i7 920 @ 2.67 Ghz
W moim odczuciu procesory Intela sa jednak lepsze niż tańsze ale wolniejsze procki AMD.

Ram
12 gb DDR3 Kingston 1333 Mhz
W chwili obecnej mi to wystarcza natomiast niewykluczone że w przyszłości będzie to 24 gb jako że zgodnie ze starą maksymą jak nie wiesz co komuś kupić urodziny to kup mu Ram bo “Ramu nigdy za wiele”.

Karta graficzna
ASUS GeForce GTS 250 1GB DDR3
Pozwala mi grać we wszystkie nowe gry – bo czasem oderwać od pracy się trzeba

Dysk Twardy
1x SSD OCZ 120 GB Vertex 2E – windows, pakiet Adobe
2x 1TB WD1002FAEX ( Caviar Black) – dane, pozostałe programy, plik wymiany

Dysk SSD zapewnia mi dużą szybkość działania Windowsa i pakietu Adobe. Dyski WD to dużo przestrzeni na dużo moich danych

Zasilacz
Chieftec 550W
Do zasilacza nie przykładam wielkiej wagi, byle był uznanej marki.

Monitor

Postawiłem na firmę EIZO, która moim zdaniem jest najlepszą marką na rynku w tej materii.

EIZO FlexScan S1931
Pocztkowo miałem “pół-profesjonalny” monitor o 19 calowy. Monitor służy mi juz ponad 3 lata i w dalszym ciągu nie mam do niego żadnych zastrzeżeń. Bije na głowę wszystkie monitorki typu Samsung, ASUS etc etc. czyli wszystkie te przeznaczone dla tradcyjnych użytkowników. Jego jedyną wadą był rozmiar ktory nie pozwalał na efektywną obsługę pakietu Adobe.

EIZO ColorEdge241W
Profsjonalny monitor z wyższej półki. 24 cale, rozdzielczość full hd, doskonałe odwzorowanie barw, świetna matryca, kalibracja i tak można pisać bez końca… Po prostu cacko, które polecam wszystkim!

TV Sony KDL-40EX500
40 calowy telewizorek pozwalający zobaczyć głównie video w troszkę większej skali. Ot urządzenie wspomagające pracę… no dobra to był gadżet niekoniecznie mi potrzebny

Ten tekst dedykuję wszystkim braciom i siostrom freelancerom – projektantom, programistom, ale chyba jednak w szczególności grafikom.
Otóż na początku mojej drogi zleceń szukałem w wielu miejscach w internecie, dzięki czemu poznałem wszelkiej maści ludzi, również takich, którzy tylko szukają okazji na to by w bezkarny sposób wykorzystać Ciebie i Twoją pracę – oczywiście wykorzystać za darmo. I wierzcie mi – jest ich pełno!

Zatem jak wygląda wypięty freelancer czekający na cocka ?

Zasada jest bardzo prosta i z tego co widzę od lat pozostaje niezmienna, ba! być może nawet teraz wskutek wzrostu liczby ludzi parających się grafiką jeszcze skuteczniejsza. Otóż “zlecający” umieszcza ogłoszenie na serwisie WWW, oczywiście poszukując zleceń znajdujesz je i już ślesz do niego swoją Ofertę. Następnie proponowana jest ci współpraca. Zasady jej są takie :
a) najczęściej słyszysz : “cieszę/my się ze współpracy” ( i wiszące nad freelancerem jak topór : prześlij nam projekt i zobaczymy czy się spodoba ), nie poparte żadną umową czy zaliczką,
b) rzadziej: “prześlij nam projekt i zobaczymy czy się spodoba”

Zatem podjarany perspektywą pracy/ budowy portfolio/ zarobku w pocie czoła tworzysz coś, wysyłasz i … no właśnie. Albo następuję urwanie kontaktu, albo zaczynają się wykręty z cyklu “klientowi/mi się to nie spodobało” / “nie nadajemy na tych samych falach” / “bla bla bla”, co w finale prowadzi do zerwania współpracy.
Tymczasem zlecający jest bardzo zadowolony, bo często gęsto taką samą współpracę jak z Tobą prowadzi jednocznieśnie z kilkoma/kilkunastoma innymi freelancerami, a następnie wybiera sobie pracę jednego z nich. No hej! Facet dostaje kilkanaście projektów ZA DARMO, a przedstawia je swojemu klientowi tak jakby był mega profesjonalną agencją, która może przedstawić conajmniej kilka trafionych koncepcji – stawki pewnie też ma profesjonalne. Następnie za bezcen ( bo przecież zaniżyłeś swoje ceny, ze względu na konkurencję – nie wiesz tylko, że cena ma w tym wypadku drugorzędne znaczenie ) wybiera jedną osobę, z którą kontynuuje współpracę.
Całość sprawa, że w rzeczywistości masz bardzo małe szanse na złapanie takiego zlecenia, bo choć o tym nie wiesz, bierzesz udział w konkursie.

Jak tego uniknąć ?

1. Samo ogłoszenie może mieć znamiona przekrętu. Zwracaj uwagę czy podawana jest kwota. Czy zlecający zostawia inne namiary na siebie poza adresem email ? Oczywiśćie w samym ogłoszeniu nie musi być numeru telefonu czy strony WWW, ale jeżeli jedyna drogą kontaktu jest e-mail ( na jakimś darmowym serwerze typu : gmail czy onet ) lub gadu to nie świadczy to dobrze o zlecającym. Krycie swoich danych przez zlecającego powinno zapalić w Twojej głowie światełko ostrzegawcze
2. Zawsze pytaj o umowę/zaliczkę. Kategoryczna odmowa sugeruje raczej szukanie frajera.
3. Szukanie kogoś do długiej współpracy… jak to słyszę to paw dekoruje klawiaturę. Tekst jest tak ograny, że aż dziwne, że dalej działa. Jeżeli mówi ci się, że teraz zapłaci ci się mało lub w ogóle, ale jest możliwość długofalowej współpracy, to Ty mówisz “Pomidor”
4. Nawet jeżeli klientowi nie spodoba się to co zrobiłeś, to poiwnieneś móc otrzymać drugą szansę – w końcu nie wszystkie Twoje projekty będą tymi przypadającymi do gustu.

Czy odrzucać wszystkie oferty, w których następuję taki czy inny konkurs ?

Nie do końca. Jeżeli klient jest poważny, a stawka zadowalająca to oczywiście nie raz i nie dwa trzeba podjąć rękawicę, bo to może się opłacić zaówno w sferze budowy portfolio jak i możliwości dalszej współpracy. Jednak należy się wystrzegać wszelkich podejrzanych ogłoszeń, bo szansa współpracy a w finale zysku w jakimkolwiek wymiarze jest znikoma.
Pamiętajcie również, że wielu zleceniodawców, zwyczajnie boi się współpracy z nowym freelancerem, często mając nieprzyjemne wspomnienia z przeszłości. Warto przekonywać ich o tym, że to ty jesteś TYM człowiekiem którego szukają. Nie mają oni nic wspólnego z piraniami tutaj opisywanymi i zależy im tak samo jak i Tobie na współpracy, tylko że mimowlnie starają się zabezpieczyć swoje interesy ( w końcu inwestują swój czas i pieniądze ), ale z tego typu zleceniodawcami można z pewnością dojść do porozumienia.

Z chęcia poczytam w komentarzach o tym jakie wy mieliście tego typu “przejścia” i doświadczenia.

Strona ta utrzymana jest w konwencji nowoczesnej agencyjnej strony www. Wszystko duże, czyste i w jednym miejscu. Do gustu przypadło mi szczególnie połączenie typografii i kolorów a i pomysł sam w sobie fajny, sugerujący raczej nieszablonowość firmy.
Brak podstron, też bardzo mi się podoba choć osobiście pewnie bym się na to nie zdecydował.

Zobacz stronę Mutant Labs

Tradycyjne tysiące słów w postaci kilku obrazów. Poniżej przedstawiam galerię najgorszych projektów logo jak udało mi się odnaleźć w sieci. Jedne są po prostu złe, inne tragiczne, za jeszcze inne można dostać od 8 do 11.
Każde z nich natomiast jest przestrogą, a ich właściciele jak mantrę odmawiać mogą :

1. Nie warto kupować logo, które kosztuje 100 zł.
2. Nie, syn mojego znajomego nie jest taki zdolny…
3. Nigdy więcej projektów od studentów

Smacznego!

Moim faworytem jest Arlington pediatric Center, nie bez powodu okrzyknięte najgorszym logiem wszech czasów Szacunek dla twórcy, szacunek dla kliniki!

W greckiej mitologii Nike to boginii zwycięstwa i inspiracja dla wojowników. Logo firmy obuwniczej Nike, zaprojektowane przez Caroline Davidson, symboliuzje skrzydło boginii. Zostało ono stworzone w 1971r. a zarejestrowane jako znak handlowy w 1995 r. czy jego twórczyni powtórzyła swój sukces ? Czy mogła pławić się w luksusach ?


O powstaniu logo firmy Nike krążą już legendy.
POczątkowo Phil Knight ( późniejszy założyciel Nike) zajmował się sprzedażą/dystrybucją butów sportowych japońskiej firmy Tiger. Miał firmę Blue Ribbon Sports ( BRS ), jednak jego plany i ambicje były dużo większe. Nie chciał tylko dystrybuować, ale także założyć własną markę. Jego plany zaczęły przybierać realnych kształtów w 1971 roku.
Phil Knight dorabiał wtedy do pensji z BRS ucząc na uniwersytecie w Portland. Tam poznał studentkę grafiki Caroline Davidson, którą poprosił o stworzenie projektu dynamicznego logo. Knight zaproponował jej za to dzieło dosłownie kilka dolarów.
Stworzyła ona szereg koncepcji, które jednak nie przypadły Knight’owi do gustu. Jako że miał on jednak nóż na gardle z powodu terminów – pudełka na buty czekały już w Meksyku na wyrdukowanie – postanowił wybrać słynną łyżwę, która jednak nie była spełnieniem jego marzeń. Sam Knight miał powiedzieć mniej więcej “Nie jest cudownie, ale się przyzwyczaję”. Knight dostała za pracę 35 dolarów, ale mogła pracować przy projektach ulotek, plakatów, reklam i plakatów. Współpraca trwała dopóki skala przedsięwzięcia nie wzrosła tak bardzo, że postanowiono, że drogi Caroline i Nike się rozejdą.
Happy End był taki, że zaproszona przez Knight’a w 1983 roku na lunch Caroline otrzymała nie tylko złoty pierścionek z diamentem ( na pierścionku było logo Nike),ale również w kopercie przekazano jej akcje firmy – ich ilość czy wartość do dziś jest nieznana. Sama Caroline zdradziła tylko, że wartość jej akcji wzrosła z czasem trzykrotnie, dlatego ma poczucie, że została bardzo dobrze wynagrodzona za swój projekt.

Wracając do samego logo. Z niewiadomych przyczyn Nike przez 7 lat zwlekało z odsunięciem nazwy firmy ponad ich charakterystyczną łyżwę.Od tego czasu większych zmian nie zanotowano, poza może zmianą typografii. Obecnie różne linie produktów firmy Nike są opatrzone pewnymi wariacjami tego doskonałego logo.Jest to zdecydowanie jeden z moich ulubionych projektów logo. Prostota, dynamizm, ponadczasowa stylistyka, to ideał loga firmy z odzieżą sportową.

Historia logo to dział, w którym opisywał będę ciekawe historie powstawania logo znanych marek lub firm. Na początek – Audi. Fantastycznie proste, ale stylowe i silne – logo Audi – skąd się wzięło ?

Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzeba się cofnąć do 1932 roku kiedy to 4 osobne firmy samochodowe: Audi, DKW, Horch i Wanderer połączyły się w jedną firmę znaną pod nazwą Audi ( co z łaciny oznacza “Słuchaj!” ).

Po owym połączeniu powstało logo, które przedstawiało 4 połączone ze sobą okręgi z wpisanymi w nie logami firm, które utworzyły Audi. Po II wojnie światowej nazwa Audi zniknęła, a powróciła ona dopiero w 1965 roku wraz z nowym logiem, które uproszczono i wystylizowano. Pozostały cztery połączone ze sobą metalowe okręgi.
W 2009 roku z okazji stulecia istnienia firma Audi odświeżyła swoje logo i typografię. Nowo logo to nieco ulepszona, po kątem trójwymiarowości, wersja poprzedniego logo. Natomiast większe zmiany dotyczyły typografii. Nowe liternictwo było wynikiem międzynarodowego konkursu, a wybraną wersję charakteryzuje czystość, minimalizm – czyli to czego firma, której hasłem przewodnim jest “Przewaga dzięki technice” potrzebuje. Nieznacznej zmianie uległa kolorystyka. Srebro/aluminium symbolizuje technikę, innowację oraz lekkość designu a czerwień podkreśla siłę oraz te “sportowe zacięcie”, które mają auta rodem z Ingolstadt.