Świetnie zaprojektowana WWW, minimalizm w nowym duchu.

La Moulade

Ostatnio całkiem często dostaję zapytania co kupić na prezent swojemu chłopakowi/mężowi/itd który jest grafikiem. Jest ich na tyle dużo, że postanowiłem popełnić ten szybki wpis który rzuci trochę światła na całość :

1. Logo – autor: Michael Evamy.

Jak dla mnie najlepsza pozycja tego typu traktująca o logo. Jeżeli Wasz grafik jeszcze jej nie ma to napewno będzie zadowolony z tego zwierającego ponad 1000 logosów tomiska.

Książkę najłatwiej chyba obecnie łapać na Amazonie

2. Anatomia projektu - autor: Steven Heller

Doby album rozbierający na części pierwsze projekty graficzne. Do dostania np. w Bookoffie

3. Kreowanie marki – autor : Alina Wheeler

Książka o podejściu do budowy marki od podstaw. CIekawa, obszerna choć momentami zbyt teoretyczna. Do dostania tu.

4. Letterhead & logo design – wydawnictwo Rockport

Seria wydawnicza składająca się z 12 części. W zasadzie każda część będzie dobra – ostatnia – 12 – do kupienia na Amazonie

5. Nie każ mi myśleć – Steve Krug

Jeżeli obdarowany projektuje grafikę pod strony WWW lub tworzy koncepcje serwisów to ta tania pozycja powinna mu przypaść do gustu. Nie traktuje tyle o grafice co o użyteczności, która przy projektowaniu np. witryn WWW jest bardzo ważna. Do kupienia na AMazonie wersja EN. Coś nie mogę znaleźć miejsca gdzie można kupić wydanie po Polsku.

Ostatnio pracując nad projektem BadPony, o którym szerzej napisze wkrótce ( w końcu to moje dziecko ), szerzej poznałem świat reklamy z jaką stykali się ludzie w XXw. Świat zaskakujący, bo pełny seksistowskich odniesień, ociekający wręcz męską dominacją, jakże wiele mówiący o społecznej pozycji kobiet w USA ( i nie tylko ) w latach 50, 60 w górę. Niniejszym przedstawiam zatem top 10 najbardziej seksistowskich a odkopanych przeze mnie reklam. Nie są one oczywiście manifestacją moich poglądów a jedynie smutnym przypomnieniem nie tak całkiem dawnej rzeczywistości.

10. Reklama Volkswagen – kobiety za kierownicą

Przykład na to, że to co dziś wciąż wielu mężczyzn uważa za prawdziwe byłoby totalnie nie do przyjęcia jako hasło reklamowe, kiedyś w obliczu pełnej kontroli na domowym budżetem (  i w ogóle światem…. buehhe ) przez faceta stało się przyczynkiem do reklamy.

9. Papierosy  Tipalet – dmuchnij jej w twarz – będzie Twoja

Reklama, której twórcy podobno nie mieli żadnych złych intencji. No cóż przykład, że czasem dobrymi intencjami jest piekło wybrukowane.

8.  Idealny prezent na święta dla kobiety – stół do prasowania

No bo do czego innego może chcieć w pełni zadowolona ze swojej pozycji jako kury domowej kobieta…

7. Swetry Drummond – bo faceci to w ogóle są lepsi

Jedna z ikon seksistowskich reklam.  Na uwagę zasługuje fakt braku połączenia pomiędzy przedstawianą nieprzydatnością kobiet poza domem, a cudownym włanościom swetrów Drummond.

6. Witaminowe płatki Keloggs – codziennie piękniejsza

A więc znamy tajemnice dzięki której mimo 24 godzinnej harówki kobiety zajmujące się domem wyglądają tak pięknie..

5. Czy zawsze niedozwolone jest zabijanie kobiet ? Reklama maszyny stemplującej…

Copy:

For six months I bend the ears of the home office to get a postage meter. I win …Then the only good, fast, dependable, honest-to-Gregg stenographer I got, this redhead Morissey – balks at a postage meter!

“I have no mechanical aptitude. Machines mix me up, kind of,” she says. As if we asked her to fly a P-80.  I almost blow my top.

This postage meter, I explain, is modern, more efficient, a time saver… No more adhesive stamps. No stamp box, and who’s got the key? No running out of stamps you need. No scrounging. No stamp sticking. Just set the lever for any kind of stamp you want, for any kind of mail, and the meter prints the stamp right on the envelope with a dated postmark – and it seals the flap at the same time. Faster than mailing by hand. Prints stamps on tape for parcel post. Even keeps its own records!

And metered mail doesn’t have to be postmarked and canceled in the post office, gets going earlier. It is practically heaven’s gift to the working girl…and so on. But with the Morissey, no soap.

I try diplomacy, “Miss Morissey, I want you personally to try it for two weeks. If you don’t like it then – back it goes to the factory! I depend on your judgment implicitly. Okay?”… She acts like an early Christian about to be lunch for a lion, but gives in.

So help me – two weeks later she has a big pink bow on the handle of the postage meter – like it was an orchid or something. I give it the gape.
“Kinda cute, ain’t it,” says Miss Morissey. “But a very efficient machine, Mr. Jones. Now the mail is out early enough so I get to the girls’ room in time to hear all the dirt”…I wonder, is it always illegal to kill a woman?

4. Piwo Schlitz – nie martw się kochanie przynajmniej piwa nie spieprzysz

Ojoj… biedne Panie…. ich uczucia oscyluja przecież tylko wokół zrobienia kotleta Panowi i Władcy i to nawet tego dobrze zrobić nie potrafią… ale niech się nie martwią – są przecież rzeczy których zepsuć rady nie dadzą. Allelluja producentowi piwa oraz producentowi reklamy.

3. Kenwood – szef kuchni robi wszystko, poza gotowaniem – od tego są kobiety.

Reklama z 1961r. Choć produkt w zmienionej formie można kupić do dziś to reklama Kenwood jest jedną z bardziej znanych seksistowkich reklam lat 50tych, do kórych firma przyznaje się pewnie z niechęcią. I te pzanokcie… wręcz idealne do prac w kuchni.

2. Kawa Chase & Sanborn

Reklama tak głupia że aż nieprawdopodobna. Facet wymierzający ostre klapsy kobiecie za to, że ta myszkuje po sklepie w poszukiwaniu najlepszej świeżej kawy. Do tej pory jak to oglądam to nie wierzę.. WTF…

1. Spodnie Mr. Leggs

KOlejny smutny a zarazem sztandarowy przykład seksistowskiej reklamy. Spodnie Mr. leggs, po których zobaczeniu każda “tygrysica” pozwoli aby facet ją zadeptał ( “After one look at his Mr. Leggs slacks, she was ready to have him walk all over her”)…. to przykład kiedy metaforyczne deptanie praw kobiet jest unaocznienie w prawdziwej kampanii reklamowej i to nie kampanii społecznej. Roooaaarrrrr. Tyle.

Przyczynkiem do napisania tego posta stała się nowa reklama wypuszczona przez NIKE -- Twórz przyszłosc.
DO udziału w niej zaproszono co najmniej połowę najgorętszych towarów reklamowych przed MŚ 2010 dostępnych na rynku tj. : Rooney’a, Ronaldo, Pique, Iniesta, Ribery, Drogba, Cannavaro, ROnaldinho itp itd itp itd. Reklama dla mnie osobiscie jest absolutnie mega kąskiem, podobnie jak i inne reklamy NIKE’a. No własnie. Bo ta firma od dłuższego czasu sama sobie stawia poprzeczkę niezwykle wysoko ( przecież inne firmy sportowe na tym polu w zasadzie odpusciły )

Reklamy NIKE to małe arcydzieła. Mają duszę, piękne obrazy i wyrazisty przekaz. Ale dlaczego to własnie NIKE robi tak dobre reklamy ? Powodów jest co najmniej 10.

10. Roger Federer

9. Need motivation ?

8. Driven

7. My better is better

6. Fernando Torres

5. Fate

4. Fate

3. Courage

2. Write the future

dodatkowo :

1. Absolutny mega faworyt. Take it to the next level!!!

Ps.
“Powodów” jest dużo więcej. To są tylko te ostatnie, zapraszam do podawania swoich ulubionych reklam sportowych.

Dlaczego mi sie podoba ?
Baaardzo nowatorskie podejście do tematu rekrutacji do woja. Tutaj wojna to Sci-Fi, to gra komputerowa, to przygoda na którą nie tylko pewnie ja wybrałbym się z przyjemnością. I choć wiemy że to wielka ściema to w tym akurat przypadku z chęcią daję się oszukać
Dodatkowo to jeden wielki pean pochwalny dla US AIR Force. Dla mnie … hmm … bomba!


Zobacz stronę United States Air Force

Strona ta utrzymana jest w konwencji nowoczesnej agencyjnej strony www. Wszystko duże, czyste i w jednym miejscu. Do gustu przypadło mi szczególnie połączenie typografii i kolorów a i pomysł sam w sobie fajny, sugerujący raczej nieszablonowość firmy.
Brak podstron, też bardzo mi się podoba choć osobiście pewnie bym się na to nie zdecydował.

Zobacz stronę Mutant Labs

Tradycyjne tysiące słów w postaci kilku obrazów. Poniżej przedstawiam galerię najgorszych projektów logo jak udało mi się odnaleźć w sieci. Jedne są po prostu złe, inne tragiczne, za jeszcze inne można dostać od 8 do 11.
Każde z nich natomiast jest przestrogą, a ich właściciele jak mantrę odmawiać mogą :

1. Nie warto kupować logo, które kosztuje 100 zł.
2. Nie, syn mojego znajomego nie jest taki zdolny…
3. Nigdy więcej projektów od studentów

Smacznego!

Moim faworytem jest Arlington pediatric Center, nie bez powodu okrzyknięte najgorszym logiem wszech czasów Szacunek dla twórcy, szacunek dla kliniki!

Niniejszym rozpoczynam kolejną cykliczną rubrykę
Moim celem będzie cotygodniowy wybór strony, która mnie natchnęła / zainspirowała / zaciekawiła / zmiażdzyła. Tylko dobre strony internetowe, tylko ciekawe rozwiązania, strony “dobre” nie mają wstępu. Lecimy!

Na początek one.twenty.seven

Pierwszy rzut oka na tą stronę powiedział mi, że jest to dobra, podążająca za trendami, strona w typie freelancera / małej agencji, ale dopiero przejrzenie jej zawartości sprawiło, że “Wow” zagościło na moich ustach. Jestem osobą, która bardzo ceni sobie i lubi wszelkiego rodzaju smaczki i szczegóły. Zobaczcie zatem na wszelkie AJAX’owe / css’owe wstawki na tej stronie. Logowanie, kontakt, zakładka – serwisy społecznościowe – no poezja
A widzieliście przeładowanie strony ? jest jak prezydent – niby mała rzecz a cieszy

Zobacz stronę one.twenty.seven

Jeżeli zastanawiasz się do jakiej rozdzielczości ekranu powinieneś dostosować tworzone przez siebie strony WWW ergo na jaką szerokość tworzyć stronę internetową to najlepiej zdać się na badania prowadzone przez Gemius.

Raport Gemius Traffic ze stycznia 2010 r. mówi wyraźnie, że najpopularniejszą rozdzielczością ekranu jaką wykorzystują użytkownicy to 1024×768 ( 29,6% ). Następnie dumnie za nią kroczą 1280×800 ( 21.3% ) oraz 1280×1024 ( 16,4% ). Następne ( poniżej 7% ) są kolejne rozdzielczości ekranu charakterystyczne dla matryc “wide”. Dopiero na 10 miejscu jest rozdzielczość 800×600 ( 1% ).

Jakie wnioski ?
1. Tworzone strony internetowe powinny być dostosowane minimalnie do rozdzielczości 1024×768. Czyli rozmiar strony WWW na szerokość powinien mieć poniżej 1024 pikseli ( w rzeczywistości około 950 ).
2. Rozdzielczość 1024×768 mimo prowadzenia systematycznie spada w rankingach. I w okresie 2 lat podzieli zapewne los 800×600. Dla wszystkich, którzy jeszcze korzystają
3. Rozdzielczość 1280×1024 mimo 3 miejsca również traci na popularności.
4. Przyszłość należy do matryc typu “wide” i zapewne w dosyć krótkim okresie czasu serwisy zaczną być dostosowywane do szerokości 1280 px, chyba że przekroczony zostanie próg powyżej którego czytelność serwisów dla użytkowników ze względu na swoją szerokość spadnie.

W greckiej mitologii Nike to boginii zwycięstwa i inspiracja dla wojowników. Logo firmy obuwniczej Nike, zaprojektowane przez Caroline Davidson, symboliuzje skrzydło boginii. Zostało ono stworzone w 1971r. a zarejestrowane jako znak handlowy w 1995 r. czy jego twórczyni powtórzyła swój sukces ? Czy mogła pławić się w luksusach ?


O powstaniu logo firmy Nike krążą już legendy.
POczątkowo Phil Knight ( późniejszy założyciel Nike) zajmował się sprzedażą/dystrybucją butów sportowych japońskiej firmy Tiger. Miał firmę Blue Ribbon Sports ( BRS ), jednak jego plany i ambicje były dużo większe. Nie chciał tylko dystrybuować, ale także założyć własną markę. Jego plany zaczęły przybierać realnych kształtów w 1971 roku.
Phil Knight dorabiał wtedy do pensji z BRS ucząc na uniwersytecie w Portland. Tam poznał studentkę grafiki Caroline Davidson, którą poprosił o stworzenie projektu dynamicznego logo. Knight zaproponował jej za to dzieło dosłownie kilka dolarów.
Stworzyła ona szereg koncepcji, które jednak nie przypadły Knight’owi do gustu. Jako że miał on jednak nóż na gardle z powodu terminów – pudełka na buty czekały już w Meksyku na wyrdukowanie – postanowił wybrać słynną łyżwę, która jednak nie była spełnieniem jego marzeń. Sam Knight miał powiedzieć mniej więcej “Nie jest cudownie, ale się przyzwyczaję”. Knight dostała za pracę 35 dolarów, ale mogła pracować przy projektach ulotek, plakatów, reklam i plakatów. Współpraca trwała dopóki skala przedsięwzięcia nie wzrosła tak bardzo, że postanowiono, że drogi Caroline i Nike się rozejdą.
Happy End był taki, że zaproszona przez Knight’a w 1983 roku na lunch Caroline otrzymała nie tylko złoty pierścionek z diamentem ( na pierścionku było logo Nike),ale również w kopercie przekazano jej akcje firmy – ich ilość czy wartość do dziś jest nieznana. Sama Caroline zdradziła tylko, że wartość jej akcji wzrosła z czasem trzykrotnie, dlatego ma poczucie, że została bardzo dobrze wynagrodzona za swój projekt.

Wracając do samego logo. Z niewiadomych przyczyn Nike przez 7 lat zwlekało z odsunięciem nazwy firmy ponad ich charakterystyczną łyżwę.Od tego czasu większych zmian nie zanotowano, poza może zmianą typografii. Obecnie różne linie produktów firmy Nike są opatrzone pewnymi wariacjami tego doskonałego logo.Jest to zdecydowanie jeden z moich ulubionych projektów logo. Prostota, dynamizm, ponadczasowa stylistyka, to ideał loga firmy z odzieżą sportową.